Tagarchief: Mediavisies

Omroep Brabant: Enquête gemeente: ruim helft inwoners Moerdijk wil dorp verlaten.

Auteur: Dennis Nuiten 22-01-2014

 

MOERDIJK – Ruim de helft van de inwoners van het dorp Moerdijk wil die plaats verlaten. Het gaat om 52 procent van de mensen. Dat blijkt uit de enquête die de gemeente over de toekomst van het dorp heeft gehouden.

Een iets groter deel van de bevolking, 55 procent, ziet geen toekomst voor het dorp en vindt dat er geld moet komen om bewoners de keuze te bieden ergens anders te gaan wonen. Ruim tweederde van de bewoners heeft weinig of geen vertrouwen in plannen om de haven te laten groeien en het dorp leefbaar te houden. Verder lezen

Artikel BN/DeStem: Van het logistiek park wordt niemand slechter

door Romain van Damme

Als Moerdijks wethouder Ada Grootenboer vol vuur praat over de aanleg van het Logistiek Park Moerdijk (LPM) in haar gemeente, is de trots op het enkele jaren geleden bereikte resultaat nog altijd voe1baar. “Veel mensen zeiden destijds: dat gaan jullie nooit redden. Nou, we hebben er voor onze gemeente veel uitgesleept. De komende jaren kunnen we verder bouwen aan een sterke en leefbare gemeente Moerdijk”.
Dat wil de wethouder toch nog even gezegd hebben tegen alle criticasters die het LPM eerder als struikelblok zagen én zien. Dat 150 hectare grote terrein komt nóóit vol met bedrijven, blijven ze somber over de toekomst van het LPM. Met als gevolg geen of in ieder geval veel te weinig geld voor al die mooie plannen van de gemeente Moerdijk én een financiële strop voor de provincie Noord-Brabant.
Maar die somberheid wordt zeker niet gedeeld door de gemeente Moerdijk.
Grootenboer: “Het LPM valt onder de verantwoordelijkheid van provincie en Rijk. Zij wilden dat LPM op de plek tussen de twee snelwegen. Wij hebben langdurig onderhandeld omdat we zeiden: we willen dat ‘de economische ontwikkeling hand in hand gaan met de leefbaarheid in dit gebied. Dat is cruciaal voor ons. Het moet hier goed wonen en toeven zijn. Daar hebben we keihard voor gevochten. En niet voor niets. Met gepaste trots verwijst de wethouder naar Moerdijk Meer Mogelijk (MMM). De paraplu voor acht gemeentelijke projecten die vast geknoopt zijn aan het LPM. Van een nieuw en fraai havenfront in de kern Moerdijk tot het ontwikkelen van de noordrand in de kern Zevenbergen. ” Dat kan dus door het verplaatsen van Caldic”, haakt de wethouder onmiddellijk in op het verdwijnen van het chemiebedrijf aan de rand van Zevenbergen. “Voor de leefbaarheid en de veiligheid in Zevenbergen uitermate belangrijk, Caldic was echt een puist in het geheel. Dat bedrijf blokkeerde heel veel. Zonder planologisch project hebben we provincie en rijk zover gekregen dat Caldic daar verdwijnt. Op 1 januari 2016, over ruim 4 jaar, moet het bedrijf weg zijn en kunnen we verder met de ontwikkeling van de noordrand en ook het centrumplan”.

Naast Caldic worden nog twee,’bedrijven verplaatst. Transportbedrijf Leijten uit Klundert vertrekt naar het Roosendaalse Borchwerf en ook met betonfabriek Wolst in noordelijk Zevenbergen wordt
druk onderhandeld over een verhuizing.
Grootenboer: “Naast die drie bedrijfsverplaatsingen komt er ook geld van provincie en Rijk voor de bouw van 825 woningen en ontwikkeling rond het station Lage Zwaluwe.'”
“Zie het geld van Rijk en provincie als een soort hypotheek voor de plannen die de gemeente wil uitvoeren”, zegt projectleider Robert Stoop van Moerdijk Meer Mogelijk. “De verplaatsing van Leijten kwam op het juiste moment. Daar is onmiddellijk op ingesprongen.” Daarnaast is de gemeente in gesprek met transportbedrijf Mulders aan de Huijzersdijk in Zevenbergen over de toekomst. Zo op het eerste oog gebeurt er
weinig in de oksel tussen de snelwegen A17 en A16. “Maar er wordt achter de schermen hard gewerkt”, zegt Grootenboer.
“Vergeet daarbij niet dat de planning van MMM zich uitstrekt tot 2025,” voegt Robert Stoop er aan toe. Grootenboer: “Naast de bedrijfsverplaatsingen wordt volop gewerkt aan de leefbaarheid van Zevenbergschen Hoek. Daar moet een oplossing komen voor het sluipverkeer van onder andere transportbedrijf Den Hartógh. De financiering van van een aantal plannen komt onder meer vrij door de bouw van 825 woningen en de ontwikkeling rond het station Lage Zwaluwe. Daarnaast nebben Rijk en provincie geld toegezegd voor bijvoorbeeld het Waterfront Moerdijk en de omlegging van de N285.”
Projectleider Robert Stoop: “Voor de buitenwacht lijkt het stil rond de ontwikkeling van het LPM, maar het gaat behoorlijk hard.”
Het papieren werk wordt deze gedaan door de provincie die bezig is met voorontwerp PIP. Voluit” Provinciaal inpassingsplan. “Grootenboer: Voor de provincie is dit ook nieuw. Belangrijk is dat de provincie de gemeente Moerdijk serieus neemt. En dat gebeurt ook. Wij kunnen zaken aandragen en daar wordt goed naar gekeken. Als straks planologisch alles rond is, komen geld en middelen Voor andere projecten los.”
Bang dat het Logistiek park Moerdijk jarenlang leeg blijft en straks alleen maar geld kost, is Grootenboer absoluut niet. “Het wordt een heel ander bedrijventerrein dan de grote broer, het industrieterrein Moerdijk. Grote bedrijven kunnen bijna nergens meer terecht. In Rotterdam en ook op Borchwerf zit het vast. Bedrijven staan er in de wacht. De grootschalige logistiek bedrijven kunnen dan naar het LPM. Het is geen terrein voor chemische bedrijven of bedrijven met een hoog risico\profiel. Alleen logistieke bedrijven uit milieucategorie 3 of lager kunnen straks terecht op het LPM. Dat levert veel werkgelegenheid op en we willen dat die menden in onze gemeente komen wonen. daarom willen we goede voorwaarden scheppen voor die bedrijven en dat lukt ons. Absoluut.”
Ook voor de 42 gezinnen die moeten wijken voor het LPM. Grootenboer: ” Dat is natuurlijk nooit leuk. Maar we hebben daar ervaring mee. Door de aanleg van de HSL moesten er destijds meer huizen weg dan nu. Toen hebben we een vertrouwenspersoon ingeschakeld en die is er nu ook weer. De mensen die moeten verhuizen , weten wat er aan de hand is. Er is veel duidelijkheid. De provincie verwerft en wij proberen daarin te bemiddelen.”
De wethouder weet het zeker: “Dit is een win-winsituatie. Niemand wordt er slechter van.”

Artikel BN/De Stem: Analyse: Uit het verleden valt nog wel een les te leren. 17-02-2009

Twee maanden geleden zijn er handtekeningen geplaatst onder de overeenkomst waarbij Shell 132 hectare overtollige grond terugverkoopt aan het Havenschap Moerdijk.
Dat zouden voor de gemeente Moerdijk wel eens heel dure handtekeningen kunnen worden. Betrokken partijen zwijgen daarover als het graf, maar ingewijden schatten dat met de transactie een bedrag gemoeid is van honderd miljoen euro. De gemeente Moerdijk, als eigenaresse van de helft van de aandelen van het havenschap, draagt dus de lusten en de lasten van een investering van vijftig miljoen. Vooralsnog lijkt het erop dat het veelal lasten zullen zijn, de komende jaren. De onderhandelingen duurden twee jaar en hebben zich dus goeddeels afgespeeld onder een redelijk gunstig economisch gesternte. Doch op het finale moment tekenden de contouren zich af van een wereldwijde economische crisis.

Havenschapsdirecteur Udo Uiterwijk drukte dat wereldwijde beeldend uit bij de constatering dat de overslag in de voorbije maand januari ten opzichte van dezelfde periode in 2008 bijna is gehalveerd. “Tja, als er in China honderd speelgoedfabrieken sluiten, dan merken we dat hier in Moerdijk.”

Uitgerekend in zo’n tijdsgewricht steekt de gemeente Moerdijk vijftig miljoen euro in een lap industriegrond waar de afgelopen veertig jaar alleen schapen op hebben gelopen. De gemeenteraad van Moerdijk moet het zien te stellen met een informatiebrief met als strekking dat het allemaal wel goed zal komen. Er zou directe en concrete belangstelling zijn voor veertig hectare, maar dat wordt met nog geen lettergreep hard gemaakt.

Toegegeven: het is lang geleden. Maar in 1989 gingen de vlaggen uit op de gemeentehuizen van Klundert, Hooge Zwaluwe, Zevenbergen en Breda, destijds de deelnemers in het Industrie- en Havenschap. Want voor het eerst in twintig (!) jaar werd een paar ton winst gemaakt op de exploitatie van wat toen de grootste zandbak van West-Brabant was. Al die tijd was het industrieterrein een molensteen om de nek van de gemeenten, zo zeer dat de toenmalige gemeente Hooge en Lage Zwaluwe eraan failliet ging. In dit verband is het goed om nóg even verder terug te gaan in de tijd. In 1985, ten tijde van het eerste kabinet Lubbers, zette het Rijk een reddingsoperatie op poten om het Havenschap en daarmee de deelnemende gemeenten te redden. Het IHM had op dat moment een schuld van 199 miljoen gulden. Alleen al het Rijk pompte dat jaar 109 miljoen gulden in het zinkende schip. Plus de belofte, op voorspraak van toenmalig Commissaris van de Koningin Dries van Agt, dat Moerdijk op een lijstje kwam voor mogelijke vesting van een kerncentrale.

Website: Breda vandaag. Bredanaar aan de kant gezet in Moerdijk: Dag Udo!

Auteur: Henk Schol. Schols blik op Breda

Keeping up appearances! We doen alsof er niets aan de hand is. Bredanaar Udo Uiterwijk wordt vrijdag met een keurige receptie uitgezwaaid als directeur van het Havenschap Moerdijk. Maar de hapjes en drankjes worden niet echt op Uiterwijks verzoek aangerukt. Hij is buitengeknikkerd.
Twee politicae, wethouder Ada Grootenboer (CDA) van Moerdijk en gedeputeerde van Brabant Cora van Nieuwenhuizen(VVD), allebei bestuurder van het overheidsbedrijf Havenschap Moerdijk, hebben Uiterwijk op de keien gezet. Uiterwijk kritiseerde hun greep uit de kas van een nog niet bestaande nieuwe loot aan de stam van het havenschap: het Logistiek Park Moerdijk.
Natuurlijk: officieel heeft Uiterwijk netjes ontslag genomen. Zo gaat dat in de grote mensenwereld, zeker als je nog iets van je loopbaan wilt maken. Maar het damesduo dat in feite het havenschap bestiert namens gemeente en provincie is onmetelijk teleurgesteld geraakt in Uiterwijk.
Hij schoot hun in een potje bestuurlijke life and cooking gesmede riskante plan met het Logistiek Park Moerdijk aan flarden. De dames hééél verdrietig. In hun prefrontale cortex kwam van alles op gang. ‘Da werden Weiber zu Hyänen’, wist Schiller al. Dan komt er een partijtje worstelen op gang dat de heersende macht in de regel wint. Exit Uiterwijk.
Provincie, Rijk en gemeente Moerdijk en haar inwoners hebben ongeveer twintig jaar over straat gerollebold over een uitbreiding van industriegebied Moerdijk. Moerdijkse Hoek, zo heette dat oude plan, is de nagel aan de doodskist van menig bestuurder. Vooral enkele actiegroepen in de gemeente Moerdijk en, door hen opgejut, de halve gemeenteraad van die verzameling dorpjes, lagen dwars.
Aan dit dode paard wordt niet langer getrokken. Er is een sexy alternatief bedacht: Logistiek Park Moerdijk. Park! Dat klinkt ook al veel vriendelijker dan ‘Hoek’. Kleiner, maar duurzamer ook. Ook dit park wordt aangelegd in de zuidwesthoek van de snelwegen A16 en A17. Die deal hebben Rijk, Ada en Cora gesloten.
De gemeenteraad van Moerdijk, intussen sufgebeukt en ingepakt met spiegeltjes en kralen, doet niet langer moeilijk. Boegbeeld van deze constructieve opstelling is Ada. Bijna de gehele rest was vroeger allemaal tegen, maar is deels om. De een vanwege de cadeautjes, de ander omdat hij ook graag eens wethouder is.
Een kritisch rapport van Uiterwijk bereikte de gemeenteraad niet. De raad nam daar genoegen mee.
Er ligt dus een deal. Die deal is besproken in de gemeenteraad op 16 juli vorig jaar. In 30 vel notulen staat 50 keer het woord ‘risico’. Want wat hebben Ada en Cora bekokstoofd? De spiegeltjes en kraaltjes voor de inboorlingen van Moerdijk bestaan uit een kleine duizend nieuwe woningen links (overbodig in tijden van krimp, maar dat terzijde) , een weg rechts, een stationszone bij Lage Zwaluwe en zo nog wat. Ze komen voor een belangrijk deel uit dezelfde pan, waarin het havenschap zijn logistieke park (voor-)bereidt. Moerdijk Meer Mogelijk heet dit peperdure eenpansgerecht.
Wat is het probleem: Ada en Cora rekenen zich rijk. Niet zo gek, want ze willen eindelijk wel eens van die ellendige geschiedenis van een groter industriegebied af. Er moet een kogel door de kerk. Dus worden toekomstige opbrengsten van grondverkopen door dat nieuwe Logistieke Park alvast opgepeuzeld om die spiegeltjes en kraaltjes te financieren. Dat legt een zware hypotheek op dat nieuwe bedrijf, helemaal in onzekere economische tijden. Ook verschuiven de grote, in Azië beginnende logistieke aanvoerlijnen langzaam naar de achterkant van Europa (Roemenië, Turkije). Dus hoe snel dat nieuwe Park vol loopt met bedrijven, is zeer de vraag. Rotterdam zou in het Park mee moeten doen, maar als ik Rotterdammer was, zou ik nog eens heel goed naar de cijfertjes en de voorspellingen kijken.
De twee dames hebben niettemin aan de package-deal “Park+spiegeltjes+kraaltjes‘ hun prestige verbonden. Tsja, als het zó ver is, wordt de kans op bestuurlijke fouten groter. En dat is weer aantrekkelijk voor politieke bestuurders: op het moment dat de rekening komt, zijn zij al lang weg. Cora is bijna al weg, die is Tweede Kamerlid voor de VVD geworden.
De gedreven, maar ook ietwat eigenzinnige ambtenaar Uiterwijk heeft van een zieltogend schapje een winstgevend havenbedrijf gemaakt. Die credits verdient hij. Cadeautip voor Ada en Cora: een CD-tje van Otis Redding: “Sittin’ on the dock of the bay…..watching the ships roll in.. and watch ’em roll away again.‘ En als Udo dan de dames iets terug wil geven, doe maar Queen (hier dubbel geladen): “I want it all and I want it now!‘

Artikel BN/De Stem: ‘Kritiek is niet terecht’

door Hessel de Ree.

Wethouder Ada Grootenboer.
MOERDIJK – Het rapport waarin directeur Udo Uiterwijk van het Havenschap Moerdijk waarschuwt voor de financiële risico’s van het Logistiek Park Moerdijk (LPM) staat haaks op de uitgangspunten die Rijk, provincie en gemeente Moerdijk contractueel hebben vastgelegd.
Het is een vrijblijvende visie die onder meer geheel voorbij gaat aan de bindende afspraken die de drie overheden hebben gemaakt over de verbetering van de leefbaarheid in de kernen Zevenbergen, Klundert, Moerdijk en Zevenbergschen Hoek.

Dat schrijft wethouder Ada Grootenboer aan de gemeenteraad. De reactie volgt op de publicatie vorige week in deze krant van het rapport Smart Park Moerdijk waarin de havenschapdirectie pleit voor een andere aanpak. Uiterwijk wil het LPM gefaseerd aanleggen onder de vleugels van zijn Havenschap. Daarbij pleit hij voor het financieel ontkoppelen van het LPM en de leefbaarheidsprojecten Moerdijk Meer Mogelijk, die mede betaald moeten worden uit de winst van het park.

Volgens de wethouder redeneert Uiterwijk puur uit economisch belang van het Havenschap en heeft hij geen oog voor de politiek afgesproken leefbaarheidsmaatregelen ter compensatie van de aanleg. De financiële risico’s zijn volgens haar goed doorgerekend. Ze gelden volgens de wethouder trouwens amper voor de gemeente omdat die het LPM niet gaat ontwikkelen en omdat Rijk en provincie hebben getekend voor financiering en garantstelling.

Grootenboer wijst erop dat ook in de bestaande plannen het LPM in fasen wordt aangelegd. Ze tekent daarbij aan dat ‘het economische tij nu weliswaar wat minder is’ maar dat uit onderzoeken blijkt dat het internationale bedrijfsleven volop interesse heeft in West-Brabant als ‘logistieke hotspot’: “Bovendien moeten we nu in de toekomst investeren.”

De wens van Uiterwijk om tegelijk met het LPM het bestaande haventerrein bij Roode Vaart uit te breiden, is volgens Grootenboer in tegenspraak met de ondertekende plannen. De overheden willen dit gebied, dichtbij het dorp Moerdijk, eventueel pas op langere termijn ontwikkelen en alleen als het bestaande haventerrein vol is.

Artikel BN/De Stem: De paradox van het logistiek Park

door Hessel de Ree

Wethouder Grootenboer dient kritische Havenschapdirecteur op heldere wijze
inhoudelijk van repliek, en blijft zwijgen over de reden van diens verplicht verlof

In haar schriftelijke reactie aan de gemeenteraad van Moerdijk benadrukt wethouder
Ada Grootenboer nog maar eens dat het op non actiefstellen van havenschapdirecteur Udo Uiterwiik niets te maken heeft met diens ‘kritische visie op de ontwikkeling van het Logistiek Park Moerdiik (LPM). Weliswaar staat de mening van Uiterwijk haaks op die van het dagelijks bestuur van het Havenschap, wat de samenwerking toch niet ten goede kan komen, toch is dat volgens Grootenboer niet de reclen” dat de eigenzinnige directeur drie maanden geleden naar huis is gestuurd. Eerst vertelde ze dat dit om persoonlijke redenen’ was gebeurd, maar dat werd in deze krant meteen glashard ontkend door Uiterwijk zelf, Nu heet het formeel dat de directeur met buitengewoon verlof is ‘op basis van wederzijdse afspraken’. Intussen weet de ‘buitenwacht nog altijd niet wat er speelt op de voor de
gemeente zo belangrijke werkvloer van het Havenschap Moerdiik’ Of er nou een Persoonlijke reden is, verschil van inzicht over beleid of welke combinatie van factoren dan ook, het wordt onderhand tijd dat er enige duidelijkheid komt. Ook al Praten we over een zeer delicate en private aangelegenheid (de relatie tussen werkgever en werknemer), staan er reputaties op het spel en zijn partijen in dit soort situaties vaak niet gebaat bij publiciteit.

Tegelijkertijd is hier sprake van een belangrijke (semi-) publieke functie en dringt er
dus ook een Publiek belang. Politiek, inwoners en klanten van het Havenschap hebben er recht op te weten wat er aan de hand is, misschien niet in detail maar dan toch wel op hooftllijnen. Hoe langer dit mysterie duurt, hoe groter de kans dat de geloofwaardigheid
van en het vertrouwen in de leiding van het Havenschap averij oplopen. Daar is niemand bij gebaat’ In haar reactie aan de raad schenkt de wethouder wel klare wijn over de kritiek van Uiterwijk op de voorgestane ontwikkeling van.het LPM. Puntsgewijs zet Grootenboer uiteen waarom rijk, Provincie en gemeente handelen zoals ze handelen. Bij het LPM speelt niet alleen het door Uiterwijk verdedigde economische belang van het Havenschap een rol’ De Paradox van het LPM is dat juist dit logistieke park Moerdiik in staat stelt om de
leefbaarheid ‘te verbeteren in het geïndustrialiseerde, oostelijk deel van de gemeente (Havenfront Moerdijk, aanleg noordelijke randweg Zevenbergen, uitkopen hinderlijke bedrijven). Dat is nu mogelijk door de (Íinanciële) steun van provincie en rijk. Zo’n kans krijgt Moerdijk nooit meer, al gaat het. ten koste van een vruchtbare polder en zijn inwoners’.

Politiek, inwoners en klanten van het Havenschap hebben er recht op te weten wat er aan de hand is rond de kwestie Uiterwijk, misschien niet in detail maar dan toch wel op hoofdlijnen’. bij publiciteit.

Artikel BN/De Stem: Moerdijk, of de wonderen die miljoenen doen

door Peter Ullenbroeck. donderdag 18 juni 2009

MOERDIJK – Het is na de A4 vermoedelijk het langst slepende grote dossier van West-Brabant.
Al 17 jaar wordt er over de aanleg van een tweede industrieterrein bij Moerdijk gesproken. Maar als volgende maand de gemeenteraad van Moerdijk en Provinciale Staten van Brabant akkoord gaan, staat niets de aanleg van Logistiek Park Moerdijk (LPM) meer in de weg.

In de aanloop naar die bijna historische beslissing spinnen in de bestuursvleugel van het Moerdijkse gemeentehuis burgemeester en wethouders van tevredenheid. Want waar de gemeente in de jaren negentig nog fel tegenstander was van een tweede industrieterrein, heeft het college het huidige plan liefdevol in de armen gesloten.

LPM is dan ook aanmerkelijk kleiner (150 hectare) dan het industrieterrein dat Onno Hoes, jarenlang gedeputeerde economie in Brabant, voor ogen had. Hoes wilde er zeshonderd hectare bij, maar haalde dankzij de onverzettelijkheid van de Moerdijkse politiek, uiteindelijk bakzeil.

Medio 2005 volgde de kentering. Er kwam een sterk afgezwakt plan op tafel dat uiteindelijk resulteerde in Logistiek Park Moerdijk, in grootte nog geen derde van het oorspronkelijke idee. Mits de politiek ja zegt, krijgt het de komende jaren gestalte in de oksel van de A16 en A17.

Het wordt een zogeheten ‘value added’ terrein waar bedrijven op het gebied van transport en logistiek iets toevoegen aan de producten die er straks aangevoerd gaan worden. Bijvoorbeeld door assemblage, montage of door de producten opnieuw te verpakken voordat ze naar de klant gaan.

“Het wordt een bedrijventerrein dat lokaal, regionaal, ja zelfs landelijk van belang wordt”, stelt de Moerdijkse wethouder Louis Koevoets (Ruimtelijke Ordening). Met dat laatste doelt de VVD’er op de Rotterdamse haven die langzaam dichtslibt, maar dankzij initiatieven als LPM ontlast wordt.

Want waar een schip nu nog zijn lading lost in de Maasstad, gebeurt dat straks nog wat vaker in de haven van Moerdijk, waarna de goederen op het Logistiek Park onder handen worden genomen. Dat scheelt drukte in de Rotterdamse haven en vooral op het toch al overvolle wegennet er omheen.

Toch is dat niet de belangrijkste reden voor Moerdijk om nu ja te zeggen. Wat de gemeente echt over de streep heeft getrokken zijn de tientallen miljoenen die rijk en provincie Moerdijk toezegden als ze mee zouden doen met het plan. Smeergeld zou je het oneerbiedig kunnen noemen. Bijvoorbeeld voor het het uitkopen van Caldic, de lokale chemiereus die door zijn ligging aan de rand van Zevenbergen nu nog de uitbreidingplannen voor het stadje hinderlijk in de weg staat.

Koevoets en gemeentelijk projectleider Edwin Alderliesten doen geen enkele moeite dat te ontkennen. “Tuurlijk is hier sprake van een goeie deal. Zonder meer.” Koevoets: “Toen ik voor eerst met ons wensenlijstje bij toenmalig staatssecretaris Van Gennip en minister Dekker kwam, had ik het idee met een oneerbiedig voorstel te komen. Zo veel wensen hadden we als gemeente. Maar het is uiteindelijk gelukt.”

Het lijstje met plannen dat Moerdijk dankzij de komst van het Logistiek Park kan gaan uitvoeren, is dan ook groot. Zoals het uitkopen van Caldic, maar ook geld om het historische karakter van het dorp Moerdijk in ere te herstellen en toestemming om de komende jaren ruim achthonderd extra woningen, verspreid over de gemeente, te mogen bouwen. “En vergeet de werkgelegenheid op het logistiek park niet”, vult Alderliesten aan. “Dan praat je over 4500 tot 6000 arbeidsplaatsen.”

Het klinkt te mooi om waar te zijn. En dat is het deels ook. Want door het logistiek park moeten 25 huishoudens aan de Moerdijkseweg hun huis uit. Voor hen is er geen plaats meer. Koevoets: “Zij betalen de prijs, helaas. Maar dat is bij dit soort projecten bijna niet te vermijden. Door de HSL moesten 137 huizen weg. Maar we proberen dit netjes op te lossen.”

Artiklel Moerdijkse Bode:Provincie tast diep in de buidel voor uitplaatsing van Caldic

ZEVENBERGEN – Vorige week was in de Moerdijkse Bode te lezen, dat met het bereiken van een overeenstemming inzake het uit- of verplaatsen van het chemisch bedrijf Caldic in Zevenbergen het realiseren van drie gekoppelde projecten uit het negen projecten omvattende plan Moerdijk Meer Mogelijk, te weten de ontwikkeling van het Logistiek Park Moerdijk, de inrichting van het Waterfront Moerdijk(-dorp) en de ontwikkeling van de Noordrand Zevenbergen, haalbaar is. Hiermee zou een bedrag gemoeid zijn van 25,2 miljoen euro. Uit het voorstel aan Provinciale Staten blijkt het om een bedrag van 66,6 mln te gaan als bijdrage van alleen al de Provincie.

Door Cees van der Burg

Eind vorige week werd de redactie door de gemeenteraadsfractie van de Socialistische Partij (SP) geattendeerd op de openbaarheid van ‘geheime stukken’ via het internet. In het voorstel aan Provinciale Staten werd opening van zaken gegeven van het uitgevoerde haalbaarheidsonderzoek. Deze zogeheten businesscase omvat drie elementen, namelijk de grondexploitatie van het Logistiek Park Moerdijk (LPM), beschikbare bijdragen van publieke partijen en te betalen afdrachten.

Noordrand

Voor de grondexploitatie van het LPM wordt een voordelig saldo begroot van 26,8 mln euro. Dat is inclusief verwervingskosten, sloop, bouwrijp maken, plankosten en grondopbrengsten. Het totaal aan publieke bijdragen voor de gebiedsontwikkeling is vastgesteld op 42,8 mln euro, te weten van de Provincie 12,6 mln, van het Rijk 12,2 mln en nog eens extra voor de ontwikkeling van de Noordrand Zevenbergen 12 mln, alsmede een gemeentelijke bijdrage van 6 mln voor de aankoop van de Caldicgrond.

Bodemsanering

Het totaalbedrag aan afdrachten (aan ruimtelijke ontwikkelingen) en verplichtingen is netto 66,6 mln. Dit betreft de volgende specificatie: 51 mln voor de uitplaatsing van Caldic, 2,8 mln voor de bodemsanering van het terrein van Caldic, 2,7 mln voor de verwerving en uitplaatsing van Wolst BV (aan de Schansdijk) en 10,1 mln als bijdrage voor het waterfront Moerdijk(-dorp). Hieruit mag dus wel worden afgeleid, dat het de Provincie veel waard is om het LPM te realiseren.

Buitengebied

De Stichting Behoud Buitengebied Moerdijk (SBBM) heeft in het verleden meermaals opgemerkt, dat het LPM het begin van het einde van het buitengebied is. SBBM-voorzitter Wim Rijnart is dan ook van mening, dat zijn organisatie nog heel lang bezig zal blijven om het opofferen van landschappelijke gebieden voor industriële doeleinden tegen te gaan. Het is zijn overtuiging dat het huidige industrieterrein Moerdijk nog volop mogelijkheden biedt.

Raadscommissie

Zo vraagt hij zich af waarom daar nog steeds geen intensivering is toegepast. Dat is een ‘verticale’ bouw (stapelen) van bedrijven. Bij het ontwikkelen van plannen voor het LPM is dit diverse malen als mogelijkheid aangevoerd.

De voorstellen van het college van Burgemeester en Wethouders inzake de Bestuursovereenkomst van het project Moerdijk MeerMogelijk worden op donderdag 25 juni (19.30 uur) in de openbare vergadering van de raadscommissie Bestuur en Middelen besproken.

Artikel BN/De Stem: Value added is veel handjes

Er valt geen enkele parallel te trekken tussen het deze week veel dichterbij gekomen Logistiek Park Moerdijk en de uitslagen van de Europese Verkiezingen. Landelijk en provinciaal zijn GroenLinks en SP het felst in hun verzet tegen het opofferen van groen voor schoorsteenpijpen.
Beide partijen kunnen niet bogen op enorme winst, in Moerdijk komt na jaren een eind aan de groeiende club van ‘rooie hond’ Chris Verschuuren. En Geert Wilders? Die heeft helemaal geen mening over Moerdijkse Hoek, hooguit dat er niet te veel buitenlandse werknemers aangetrokken moeten worden. D66 waaide in het vuistdikke dossier Moerdijkse Hoek met vele winden mee, aan het eind was nog niet helder of de Democraten nou voor of tegen waren. Maar dat zegt allemaal weinig. Als Alexander Pechtold zich in Den Haag ontpopt als een stevig parlementariër, dan volgt de gang naar de D66-stembus vanzelf. Nu nog snurkt de Moerdijkse afdeling van Pechtold, maar volgend jaar maart herrijst ze uit haar as. Dan is de trein met de logistieke parkwagons echter al op stoom en maken de laatsten der Mohikanen aanstalten om hun koffers te pakken uit de roemruchte oksel van de A17 met de A16. De Moerdijkseweg biedt inmiddels een trieste aanblik. De rommelige straat is uitgeleefd, zoals dat in Franse plattelandsdorpen kan zijn. Leegstaande, verpauperde woningen, de ramen dichtgetimmerd. De geest is uit de ooit zo bruisende buurtschap. Bij autobedrijf De Haas koesteren ze nog de hoop dat de gemeenteraad of de provincie alsnog tot inkeer komt en het hele Logistieke Park afblaast.

Aan de overkant is onlangs een vrouw onverwacht overleden. Pas twee jaar geleden kocht ze met haar man deze woning, die aanstonds het veld moet ruimen voor value added logistics. Dat is Engels voor arbeid, waar heel veel handjes aan te pas komen. Maar voor het bewuste gezin is de jubelstemming deze week in het gemeentehuis over ‘economie hand in hand met leefbaarheid’ wel erg wrang. Zoveel verborgen leed, waar de mensen niet mee te koop lopen. De gedupeerde bewoners kunnen een beroep doen op een vertrouwenspersoon. Bij hun zoektocht naar een nieuw huis worden ze zo goed mogelijk begeleid. Maar het kan de emotionele schade nooit helemaal wegnemen. Bewoners van de eilanden in Zevenbergschen Hoek kunnen er van meepraten. Prachtige wijk hoor, mooie grachten, fraai uitzicht. De verhalen aan de keukentafel gaan echter nog altijd over vroeger.

Jolanda Zondervan-de Haas van het autobedrijf zei het treffend deze week. Op de dag dat ze voor het eerst schriftelijk werd geconfronteerd met de gebiedsplannen van rijk, provincie en gemeente overleed grootvader Cees de Haas, in 1966 oprichter van het bedrijf. “We waren verdrietig, maar ook opgelucht dat hij deze ellende niet meer hoefde mee te maken.”